Amser Dewisol
‘Dychwelyd y ffafr’ Y dull anffurfiol o weithredu ar sail quid-pro-quo a ddefnyddir mewn llawer o weithgorau effeithiol iawn lle mae anghenion unigol a gweithredol yn cael eu cydbwyso gan synnwyr cyffredin. Efallai y bydd cynnydd yn y galw am wasanaethau yn gofyn am weithio diwrnodau estynedig a gall arweinydd y tîm sicrhau bod y rhai sy'n gweithio'n hwyr yn eu hamser eu hunain yn cael hyblygrwydd yn gyfnewid am hyn. Er enghraifft, efallai y bydd yr arweinydd tîm yn caniatáu amser ar gyfer profion MoT ceir, aros gartref ar gyfer gwasanaethau domestig, neu fynd i'r deintydd.

Fodd bynnag, mae'r trefniadau hyn yn galw am ddyfarniad da gan arweinwyr tîm sy'n gorfod cadw disgyblaeth briodol mewn perthynas ag amseroedd dechrau a gorffen. Rhaid iddynt barhau i ganolbwyntio ar y gwasanaeth yn y diwylliant tîm i osgoi'r risg o greu agwedd laissez-faire mewn perthynas ag amser cynhyrchiol, gyda staff yn mynd a dod fel y mynnant. Yr arfer da yw canolbwyntio ar allbwn, o ran darparu'r gwasanaeth, i feithrin diwylliant o falchder yn y gwaith a gynhyrchir.

Yn aml, nodir bod polisïau adnoddau dynol, waeth pa mor dda y'u hysgrifennir, yn cael eu hystyried fel dewis olaf i gyflogeion a rheolwyr fel ei gilydd, oherwydd bod gormod ohonynt yn cwmpasu gormod o faterion cymhleth. Peth gwrthnysig fyddai mynnu cydymffurfio â pholisïau ar draul disgresiwn buddiol.

<< Back to previous page